Artigo

A lenda do peregrino pantasma

Esta vez profundizamos na historia, ou mellor dito, lenda, máis coñecida relacionada co misterio e a Catedral de Santiago. Atréveste a descubrila?

Fran Pineda
14/06/2016 14:38 '

O Camiño de Santiago é unha viaxe que ben poderíamos considerar máxica, unha experiencia única que queda gravada a lume en cada un dos peregrinos que deciden percorrelo. Un periplo tan especial que non só vén caracterizado polos motivos que nos levan a realizalo, senón tamén polo transfondo, marco e telón que supón cada unha das rutas, sempre cargadas de encanto.

Galicia é unha terra máxica, iso seguro que xa o saberedes a estas alturas. Hai pouco repasábamos unha das lendas máis coñecidas, talvez a que máis, a Santa Compaña e cuxa historia podedes lembrar aquí. Non é o único dos “contos” que pasa de xeneración a xeneración, ainda menos no Camiño. Hoxe profundizamos na que, posiblemente, sexa a lenda máis coñecida de Santiago de Compostela, a do peregrino pantasma.

Plaza de Quintana

Plaza de Quintana

¿Existen as pantasmas, as almas errantes? Esa en realidade é unha pregunta que nós non podemos responder, pero do que non cabe dúbida é que a historia que nos ocupa ten ese halo de misterio, e ao mesmo tempo encanto-traxedia que sempre adoita ir ligado aos relatos con séculos ás costas. A lenda do peregrino pantasma lévanos a Santiago, concretamente á Praza da Quintana. ¿Qué a fai tan especial? A aparición dunha silueta, sombra neste caso, que conforme chega o atardecer en diante cobra a forma dun peregrino.

A Praza dá Quintana, ou tamén coñecida Quintana de Mortos, é un dos tantos lugares emblemáticos que alberga Santiago. Como ben di o nome, foi durante séculos un cemiterio ata que finalmente, debido á falta de espazo, terminou por clausurarse como tal a finais do século XVIII. A partir de entón a lenda do coñecido peregrino non fixo máis que crecer e crecer. Os visitantes que se acheguen ao lugar poderán observar ao “espectro” na base da Torre do Reloxo, entre a Porta Real e a entrada da Porta Santa, perfectamente ataviado coa capa, chapeu ademáis do bastón, todo iso froito do efecto óptico que produce a iluminación e o pararraios da Catedral.

Con todo, son duas as lendas que parecen ir ligadas a xa famosa pantasma do peregrino, e que a continuación contaremos.

Unha historia de amor tráxica

Unha das lendas está directamente relacionada cun sacerdote e unha monxa de clausura. Como reza o relato, o clérigo sentía un gran amor por unha monxa pertencente ao Convento de San Pelayo, situado en San Paio de Antealtares.

Co fin de poder verse a soas con ela, o sacerdote recorría todas as noites un estreito pasadizo secreto situado baixo a Praza da Quintana, o cal unía como xa podedes imaxinar a Catedral co convento. Froito do amor que se profesaban, e debido ao cansazo do sacerdote coa situación, éste propúxolle á monxa quedar a medianoite do día seguinte na Praza da Quintana para fuxir xuntos, e con iso empezar unha nova vida.

El fantasma del peregrino

El fantasma del peregrino

Chegou a noite posterior á proposta. O sacerdote acudeu á cita no lugar indicado ataviado cunha túnica propia dos peregrinos para non levantar sospeitas. Por desgraza, a monxa, a súa amada, nunca chegou a aparecer. Desde entón dise que o clérigo acode noite tras noite á praza para esperar á súa dama…

A historia do Peregrino Leonard du Revenant

A seguinte das lendas está directamente relacionada co Camiño, unha historia que nos transporta nada máis e nada menos que ao século XV. Situándonos na devandita data, e poñéndonos na pel dun criminal da época, unha das formas de conseguir o indulto total pasaba por facer o Camiño de Santiago, demostrando así o noso máis profundo arrepentimento e respeto cara o apóstol.

Un dos casos ten a Leonard du Revenant como protagonista. Fillo dun afamado e rico nobre de París. Con altas expectativas de facerse coa fortuna do proxenitor canto antes, decideu asasinar o seu pai. Non tardou en ser xulgado polo Duque de Borgoña, aínda que en lugar de sentencialo a morte debido aos rumores que situaban a Leonard como inclusive posible pai de éste, optou por otargarlle o castigo e penitencia de completar o Camiño de Santiago.

Leonard, decideu realizar a peregrinación co fin de, tras concluír a viaxe, facerse coa fortuna do seu pai, pero caeu namorado ao pouco tempo de cruzar os Pireneos dunha posadera. Para desgraza de Leonard, a rapariga xa estaba comprometida. A arrogancia e total frialdade do nobre desembocaron non nun só asasinato, senón en dous. Durante unha noite e escondido nun bosque, Leonard asesinou á parella  da rapariga. Tras raptala e violala, o nobre puxo fin á súa vida.

Quintana da Mortos

Quintana da Mortos

A noticia non tardou en correr como a pólvora entre as autoridades da época. Leonard, asustado por esta vez sí ser sentenciado a morte, decideu facerse pasar por monxe Franciscano co fin de non chamar a atención entre os pobos veciños. “Convertido” en sacerdote, Leonard chegou por fin a Santiago. Agora só faltába buscar acubillo, aínda que para a sua desdicha, todas e cada unha das pousadas xa estaban cheas.

Co fin de completar a peregrinación canto antes, Leonard decideu durmir en plena rúa, pegado ao muro da Catedral. Desa maneira, ao amencer os sacerdotes poderían conceder o perdón polos seus pecados. Non ía ser unha noite fácil…

Según conta a lenda, esa mesma noite que Leonard caeu nos brazos de Morpheo xunto á Catedral, apareceu en soños seu pai, quen para máis señas se dirixeu ao seu propio fillo: “¡¡Leonard, fillo meu!! Coa tua peregrinación a Santiago quedas redimido da pena pola miña morte, posto que eu perdoeiche. Pero cumprirás condena polos dous xóvenes aos que asasinaches durante o Camiño. Ata que as súas almas non viaxen a Compostela e che mostren o seu perdón, non poderás abrazar ao Santo Apostol”.

Tras dirixirse ao seu fillo, éste, asustado, desenvainou a súa espada para atacar ao seu proxenitor. Moito más rápido que Leonard, o pai clavou a espada no peito do seu fillo. A partir de aquí, o resto é historia. Leonard acode noite tras noite ao mesmo enclave, a Praza da Quintana, co fin de esperar a chegada dos dous xóvenes, e con iso, poder obter o perdón definitivo.

Relacionados

Actividade

Para vivir o camiño debes estar rexistrado e/ou logueado. Dá o primeiro paso e empeza a túa historia!

Actividade recente
ArnauRG
ArnauRG 15/06/16 19:14:51
00
Brutal, muy muy fan de esta leyenda !!
0 0
Pepe AM
Pepe AM 15/06/16 08:01:00
00
Ostras, matadora la fotografía. Que cosas... y la leyenda genial.
0 0
Pedro Gómez
Pedro Gómez 14/06/16 19:28:37
00
No conocía yo esta leyenda, y eso que me gustan.
0 0
David Romero
David Romero 14/06/16 18:37:09
00
Muy interesante Fran, gran artículo.
0 0
La Voz de Galicia La Voz de Asturias

Puntos de interés

Albergues | Aloxamentos | Restaurantes | Guarnicionerías | Médicos | Puntos de interese | Talleres de bicicletas

Contactar | Aviso Legal | Autoría | Mapa Web

© Copyright LA VOZ DE GALICIA S.A. Polígono de Sabón, Arteixo, A Coruña (ESPAÑA) Inscrita no Rexistro Mercantil da Coruña no Tomo 2438 do Arquivo, Sección Xeral, aos folios 91 e seguintes, folla C-2141. CIF: A-15000649

Desenvolvido por Hyliacom

Utilizamos cookies propias e de terceiros para mellorar os nosos servizos, manter a sesión e personalizar a experiencia do usuario, así como para obter estatísticas anónimas de uso da web. Se continua navegando consideramos que acepta o seu uso. Pode obter máis información aquí