Reportaxe

Curiosidades sobre o Camiño de Santiago que non coñecías

Por todos é sabido que a Ruta Xacobea alberga todo tipo de lendas e mitos, así como as historias dos millóns de peregrinos que pasaron por ela. Pero, por suposto, e como non podía ser doutra maneira, tamén atopamos un amplo número de curiosidades, contámosvos as máis relevantes.

Peregrino - diego_cervo/Envato elements

Peregrino - diego_cervo/Envato elements

Número de veces que caeu o botafumeiro

Máis dun peregrino preguntouse algunha vez na súa vida, se o gran botafumeiro da Catedral de Santiago podería desprenderse da gran cadea que o colga do teito. Esta situación soa bastante aterradora, pero o feito é que isto xa sucedeu. O enorme  incensario caeuse ata en tres ocasiones desde que a Catedral de Santiago está en funcionamento, sendo a primeira nunha misa na que se atopaba a princesa Catalina, filla dos Reis Católicos. Nesa ocasión o botafumeiro saíu disparado por unha xanela da fachada de Praterías, pero afortunadamente, sen chegar a danar a ninguén.

A fonte de auga e viño

Os peregrinos que percorran o Camiño Francés desde algunha das súas primeiras etapas, deberán de pasar pola localidade navarra de  Ayegui. Cruzarán por este municipio, tras comezar a etapa  Estella - Los Arcos, e seguramente se sorprenderán pola característica fonte que alí se atopa. A compañía Adegas  Irache ten instalada no muro que dá ao roteiro francés unha fonte de uso libre para os peregrinos que destaca por ter unha fonte de auga e outro de viño. Esta fonte foi instalada para que os peregrinos puidesen repoñer forzas e refrescarse cun pouco de viño, o cal cambian cada día.

A orixe das frechas amarelas

A pesar de que actualmente son miles de persoas as que cada ano percorren un roteiro xacobeo para chegar á Catedral de Santiago, esta non gozou sempre desta popularidade. Por exemplo, na década de 1980, tivéronse que pintar frechas amarelas para sinalizar con elas o camiño que os peregrinos deberían seguir, as cales poderían estar pintadas tanto no chan ou en árbores, como nalgún sinal do camiño. Ao ser tantas as frechas amarelas que os peregrinos se atopaban no camiño, estas volvéronse nun símbolo do Camiño de Santiago, conseguindo o seu obxectivo de promover o Camiño de Santiago. Cabe destacar, que isto foi posible en gran medida ao Pai Elías  Valiña, quen sinalizou con frechas amarelas todo o roteiro francés desde o municipio de  Roncesvalles.

Flecha amarilla - Ramon Bacas/Envato elements

Flecha amarilla - Ramon Bacas/Envato elements

Unha ponte onde se celebrou un torneo medieval

Tras comezar a etapa San Martín del Camino - Astorga do Camiño Francés, haberá que cruzar por Hospital de Orbigo, unha cidade lendaria dentro do Camiño de Santiago. En Hospital de *Órbigo, situado na provincia de León, atópase o popular Puente do  Passo Honroso, unha ponte medieval do século  XIII. Esta ponte construída sobre o río *Órbigo, ademais de contar con gran valor a nivel arquitectónico, foi o protagonista dun dos fitos históricos máis importantes da época medieval en España. Nese mesmo lugar do ano 1434, tivo lugar un torneo medieval que enfrontou a diferentes cabaleiros da época e que finalmente gañou Don Soro de Quiñones, un cabaleiro leonés.

Xoán Paulo II, o papa peregrino

No ano 1989 e con motivo da IV Xornada Mundial da Mocidade, o Papa Xoán Paulo II chegaba á Catedral converténdose no primeiro Papa peregrino da historia. Para conseguilo, colocouse a característica capa que lucían os peregrinos e percorreu os cen últimos metros que levan á Catedral de Santiago. Este acto realizouno xunto ao cardeal Anxo  Suquia, o que fose arcebispo de Santiago de Compostela durante 10 anos. O obxectivo de chegar á catedral como peregrino era principalmente dar a coñecer o Camiño de Santiago por todo o mundo, algo que conseguiu con fartura e que atraeu a miles de peregrinos á capital galega.

O xogo da Oca

Aínda que pareza mentira, ou propio dunha lenda que se foi forxando ao longo dos séculos, o Xogo da Oca ten bastantes - demasiadas - similitudes co Camiño de Santiago. Para empezar, a correspondencia entre as casas e a etapas é unha das afirmacións que maior forza cobra a día de hoxe. Unha guía a modo de xogo, pois se nos detemos fixamente a analizar o formato do popular xogo de mesa, este coincide co que sería o camiño de ida (casas da 1 á 32) e volta (casas da 33 á 63) da Ruta Xacobea.

Cal é a orixe de utilizar a vieira como símbolo?

Todo o que percorrese o Camiño de Santiago, ou non, recoñece que a vieira é o símbolo do peregrino, pero cantos de vós seriades capaces de saber o por que? En relación a este aspecto, e como outras moitas curiosidades que atopamos ao longo da Ruta Xacobea, non hai ningunha historia que sexa a verídica, aínda que se coñece a que podería ser a lenda que mellor encaixa. Que estariades dispostos a facer o día da vosa voda co fin de chamar a atención da noiva? Algo parecido debeu de pensar o fillo do Conde de Bouzas (Pontevedra), quen querendo ser o foco de atención da dama decidiu meterse na praia co seu cabalo, con tan mala sorte de que tombouno unha gran onda. Desesperado e camiño do mar, o mozo rezou... pouco despois atopábase na beira e coas súas roupaxes impregnadas en cunchas de vieiras. A lenda sinala ademais que días posteriores chegou a Santiago o barco cos restos do Apóstolo. Coma se dun sinal se tratase, o fillo do Conde peregrinou á cidade acompañado por unha cuncha de vieira.

Vieira

Vieira

A picaresca española

A picaresca española? Todo un clásico do noso país e que quedou reflectida en auténticos clásicos da literatura. O Camiño de Santiago foi pano de fondo de innumerables historias, tanto é así que Felipe II alá por 1590 tomou serias medidas contra todo aquel que tratase de beneficiarse e buscar o ben propio aproveitándose dos peregrinos.

O hábito era un das roupaxes máis utilizadas polos peregrinos, a propósito disto, non poucas persoas comezaron a utilizalo - en especial ladróns - coa finalidade de confundir ao peregrino. Felipe II optou por só permitir o uso da vestimenta a aqueles peregrinos que chegaban de máis alá dos Pireneos.

As anécdotas non conclúen aquí, en pequenos furtos. Do mesmo xeito que ocorre actualmente, os peregrinos repoñían forzas en pousadas e albergues. Dado que algúns deles eran estranxeiros, os agudos donos dos locais ofrecían comida podrecida aos mesmos, ou inclusive un maior custo dos servizos con respecto aos habitantes da zona. Devanditos actos non pasaron por alto para as autoridades da zona, quenes sancionaron duramente esta actitude.

Relixiosos e pagáns, unidos

No Camiño de Santiago atoparemos un amplísimo número de peregrinos. En contra do que moitos poidan pensar, a Ruta Xacobea é un punto de encontro tanto para relixiosos como para os pagáns. De feito, estes últimos teñen como Xubileu Pagán o apagar un cigarro no traseiro dun dos anxos que se atopan nas portas da Casa de Varela.

A recuperación do Camiño de Santiago

Corría o século XVI, e o Camiño de Santiago era unha das peregrinacións que máis devotos atraía. Por desgraza, e entrando xa no século XVII o número destes decreceu de forma considerable, tanto que de aí en diante a Ruta Xacobea caeu en "saco roto" e polo tanto no esquecemento.

Pasaron os anos... os séculos, e non foi ata mediados dos 50 do século XX cando o Pai Valiña propúxose revitalizar por completo o Camiño de Santiago. Primeiro centrouse na restauración de varias localizacións concretas do mesmo; posteriormente - e remontándonos aos anos 70 - armouse de valor para sinalar a Ruta Xacobea desde os Pireneos ata Santiago, aí é nada. Aquí non termina o seu labor, pois o Pai Elías co fin de que a xente lembrase ao Apóstolo Santiago como era debido, tamén publicou unha guía sobre o Camiño.

O boca a boca, e a consecuente restauración da Ruta anos posteriores, deron como resultado o que nos anos 80 o Camiño volvese ao grande, sendo nos 90 - e concretamente en 1993 con motivo do Ano Santo - cando a Ruta recuperase todo o seu esplendor.

Camino de Santiago

Camino de Santiago

Relacionados

Actividade

Para vivir o camiño debes estar rexistrado e/ou logueado. Dá o primeiro paso e empeza a túa historia!

Actividade recente
ArnauRG
ArnauRG 29/07/16 22:39:08
00
Picaresca española, el juego de la oca... Spain is different señores XDD
0 0
Pedro Gómez
Pedro Gómez 29/07/16 21:27:56
10
¿El juego de la Oca? ¿Enserio? Nunca me lo habría imaginado.
1 0
David Romero
David Romero 29/07/16 19:49:56
00
No me esperaba el del juego de la Oca, la de tardes que le dediqué con familia y amigos.
0 0
Fernando Borjas
Staff
Fernando Borjas 29/07/16 17:13:11
01
Desde luego lo de ofrecer servicios más caros a los extranjeros en las posadas me lo esperaba, pero lo de la comida podrida es para morirse. Vaya visión de negocio a largo plazo de los posaderos!
0 1
Pepe AM
Pepe AM 29/07/2016 18:28:38
0
Eran otros tiempos... evidentemente hoy en día esto es impensable, aunque la picaresca española siga muy presente en muchos otros elementos de la vida.
0
Últimos contidos
Consellos
Curiosidades
La Voz de Galicia La Voz de Asturias

Puntos de interese

Localidades | Albergues | Aloxamentos | Restaurantes | Guarnicionerías | Médicos | Puntos de interese | Talleres de bicicletas

Contactar | Politica de privacidade | Política de Cookies | | Aviso Legal | Autoría | Mapa Web

© Copyright LA VOZ DE GALICIA S.A. Polígono de Sabón, Arteixo, A Coruña (ESPAÑA) Inscrita no Rexistro Mercantil da Coruña no Tomo 2438 do Arquivo, Sección Xeral, aos folios 91 e seguintes, folla C-2141. CIF: A-15000649

Desenvolto e administrado por Hyliacom